Het boek van Madelon hoofdstuk 3

Hoofdstuk 3

De Kennismaking

"Weet je... Madelon", gaat mevrouw van Elburg verder :" Ik kom oorspronkelijk uit Nederland. Het zou héél goed kunnen dat mijn voorouders ook daadwerkelijk hier uit Elburg stammen, maar dat is mij niet bekend. Jaren heb ik in Canada gewoond. Nu ik wat ouder ben geworden krijg ik hoe langer hoe meer de behoefte om mijn "Oude Roots" weer op te zoeken. Zo gezegt zo gedaan. Ik ben van plan om hier een huisje te zoeken en hier ook te blijven wonen." Mevrouw van Elburg met de voornaam: Do spreekt met een licht buitenlands accent. Madelon luisterde met geamuseerde blik. Ze is meteen in de mevrouw geïnteresseerd. "Mag ik je wat aanbieden Madelon, om onze kennismaking te vieren", zegt Do met een lief stemmetje! " Graag, mevrouw, antwoordt Madelon. . Madelon heeft het gevoel dat de mevrouw haar heel vertrouwd zelfs een beetje eigen overkomt. Ze voelt zich gelijk op haar gemak bij deze warme vrouw. Do vertelt door....tot grote vreugde van Madelon. Dit had ze even nodig om haar gedachte af te lijden van de twee mannen met Beagle die haar s 'middags zo in verlegenheid hadden gebracht . Eindelijk krijgt Madelon weer dat heerlijke vakantiegevoel terug . Ze heeft Gezelschap van een allerliefst dametje, waar ze op de een of andere manier direct haar hart aan verloor. Samen bestellen Margot en Do een menuutje voor twee. Het smaakt héérlijk. Als afsluiting ...." een kopje thee.
Do is zó in haar sas met de kennismaking met Madelon, dat ze vraagt: " Madelon : Ik heb jou nu al in mijn hart gesloten. Ik zou graag contact met je blijven houden. Ik overnacht vannacht in Elburg. Ik zal je mijn kaartje geven zodat je mij kunt bellen . Ik heb morgenochtend een afspraak met de makelaar. Heb wat woningen op mijn lijstje staan om te gaan bekijken. Kan ik jou eventueel bereiken, Madelon?"
Madelon stemt toe, zoekt een balpen in haar tas en schrijft haar mobile nummer op een papiertje. Do neemt afscheid van Madelon en verlaat het etablissement met Ducootje aan haar zijde .
Madelon zit nog wat na te genieten van de bijzondere avond Ze is zéker van plan om de dame op te zoeken. Uiteindelijk verlaat ook Madelon het eetcaféetje. Het avond lucht was helderder geworden. De maan verlichtte het nauwe straatje. Madelon loopt voldaan terug naar haar hotelletje.
Daar aangekomen gaat Madelon regelrecht naar haar kamer, legt haar tas op het nachtkastje en maakt zich klaar voor de nacht .Madelon duikt moe maar voldaan in haar strak opgedekte bed. Die nacht sliep ze als een roosje en werd pas in de loop van de volgende ochtend wakker!
"Hoe laat zou het zijn? Potverdorie... half tien! Waarschijnlijk is de ontbijtkamer nu dicht. Madelon moest dus ergens anders ontbijten. Ze neemt een snelle douche en kleedt zich aan. Madelon staat even voor het raam en kijkt naar buiten. Het zonnetje wilde wel maar kón nog niet goed uit de wat mistige lucht heen breken. Madelon pakt een appel die nog over was van de vorige dag. Poetst hem glimment met de mouw van haar trui . Madelon ziet door het raam een meisje voorbij gaan , hinkelend van been op been. Achter haar loopt waarschijnlijk haar moeder. Ze duwt een wandelwagen met twee kleine jongetjes erin. De een had een mutsje op dat bijna over zijn oogjes zakt. Met zijn handje trekt hij hem nóg verder over zijn gezichtje, Madelon aanschouwt dit leuke tafereeltje. Het lijkt haar fantastisch om ook ooit eens mama te worden! Aan de overkant ziet Madelon een mevrouw lopen. Ze sjouwt met een enorme tas waarin zo aan de vorm te zien wellicht appels of sinaasappels zitten . Ze neemt de tas van de ene op de andere arm over en sjokt verder. Onder haar arm een groot stokbrood geklemd en nog een bos bloemen. Madelon krijgt medelijden bij dit aanzien. Een man in kostuum gestoken en met aktentas stapt uit een auto . Hij loopt op de ingang van het hotel af. Madelon ziet ook een hond alleen op pad. Hij licht zijn poot tegen de lantarenpaal waarna hij de straat oversteekt waarna hij weer verdwijnt achter de bomen.
Madelon rekt zich uit. Ze besluit maar eens beneden polshoogte te nemen in het hotel. Na een paar trapjes staat Madelon in de hal van het hotel waar het bedrijvig is. Mensen in nette kledij. Madelon loopt door de menigte , legt haar sleutel op de balie en stapte de deur uit naar buiten. Het is tóch frisser dan ze dacht. Madelon zet de kraag van haar blazer omhoog . Ze besluit om een wandeling te maken langs het haventje .Vanaf de overkant kan Margot zo het raam van haar hotelkamer zien . Even aait ze met haar hand over haar autootje. Het staat nog steeds trouw te wachten. Madelon loopt verder, denkend aan het fijne gesprek met Do dat ze de avond tevoren had gehad.. De ontmoeting met haar had veel in Madelon te weeg gebracht. Madelon loopt door de smalle straatjes en denkt na over wat ze vandaag verder zou gaan doen.
" Hé... hallo Madelon!" Madelon kijkt achterom en ziet Do met haar kleine hond aankomen! " En wat denk je....", deelt Do enthousiast mede . "Hé... Hallo Mevrouw van elburg, begroet Madelon haar. . "Madelon toch...", gaat do verder" zeg alsjeblieft Do tegen me. Zó oud ben ik nog niet hoor! Ik ben pas 72! Madelon krijgt geen kans om iets terug te zeggen. De mevrouw neemt meteen het woord! Ducootje kwispelt et zijn staartje. Het hondje herkende haar klaarblijkelijk al! "Zeg...Madelon... :Je hebt zeker ook trek in een lekkere kop cappuccino? Do neemt Madelon tegelijkertijd onder de arm en loodst haar naar de overkant van de straat. De overrompelde Madelon kijkt haar lachend van opzij aan en loopt gedwee met haar mee.
Beiden nemen plaats op het terrasje van Hotel Elburg. Het zonnetje breekt voorzichtig door. Eigenlijk te fris , vond Madelon om buiten te zitten! Madelon wil Do niet teleurstellen. Ze neemt plaats naast haar, zodat ze een mooi uitzicht hebben op het haventje. "Madelon.....: wat denk je? Ik heb net een práchtig huisje gezien! Een stukje buiten dit stadje, met uitzicht op het "Veluwemeer!" Het is gewéldig! Groot genoeg voor mij alleen en Ducootje! Ik ben er meteen voor gegaan! Mits de financiering rond is, is het van mij! Wat denk je? Het eerste de beste wat ik heb bezocht! Is precies wat ik in gedachten had! Écht Hollands......Je moet zodadelijk écht met me mee gaan kijken. We nemen er wél een appelpunt bij hoor, mét slagroom, we gaan dit natuurlijk vieren, wat jij : Ducootje,? Kom maar bij het vrouwtje op schoot! Ducootje zit in een mum van tijd op haar schoot, en kijkt Madelon met vragende kraaloogjes aan!
"Maar..." wilde Madelon zeggen. Ze krijgt er echter de kans niet voor, Mevrouw Do vertelt maar door....! "Je moet écht héél snel bij me komen logeren. Dat kún je niet weigeren. Ik heb gezelschap nodig en ik moet je zóveel vertellen! Ik denk dat ik als alles een beetje vlotten wil dat ik er over 3 weken al in kan zitten! Het ziet er zó netjes uit! Ik hoef er écht niks bijzonders aan te laten doen. Alles netjes gewit, en de vloerbedekking is gewoon níeuw! En wat denk je? Het is nog mijn kleur ook! Blauw! Do.... en blauw! Dat is gewoon geen toeval meer! Laat ik natuurlijk liggen.... het is prachtig!
Mevrouw Do moet tussendoor diep zuchten van haar geretteketet! Ze gaat echter weer verder: "Ach, ach! wat gebeurd me toch allemaal! Neem een hapje Madelon, anders wordt de appeltaart koud! Ach, verdorie, ik lijk wel gek! Ik bedoel natuurlijk dat je koffie niet koud moet worden!
Do houdt even haar mond..... neemt een slok van de cappuccino. 'Mmmmmmmmm, verrukkelijk!' Daar kan Canada écht niet tegenop! Wat heb ik dát gemist! Mmmmmmmmm, die heerlijke Hollandse koffie! Oh, zálig en dan die slagroom! Wat kán een mens genieten!
Madelon heeft het idee dat ze op de eerste rang zit van een klucht! Ze amuseert zich kostelijk om Do! Wát een energie! Zij is het bruisende leven zélf!
"Zó, en nu gaan we een taxi nemen en laat ik jou mijn huisje zien!"
Als een speer staat Do op en geeft Madelon terwijl ze in haar arm knijpt een spontane kus op haar wang, ! "Ober..... kunt U voor ons een taxi bestellen?" Do roept de ober die meteen voor een taxi zorgt
Nog geen vijf minuten later, zit Madelon in de blauwe taxi. Tussen haar en Mevrouw Do zit Ducootje. De taxi rijdt Elburg uit en komt langs het Veluwemeer. "Is dit wat of isn't this niet _wat, roept Do helemaal enthousiast wijzend op het water. Dit uitzicht zie ik strakjes ook! Is tóch te gek! Of niet? God bless my day! Met haar handen gevouwen wijst do naar de lucht alsof ze iemand wil bedanken!
En Madelon? Madelon heeft het naar haar zin met de zó bijzondere oudere dame.....
"Nou opletten hoor...", gaat Mevrouw Do weer verder. Dáár aan het einde van die weg. Zie je daar die Molen? Well... daar gaan we linksaf en there we are....! '
Zo gezegd....zo gebeurde het. Nadat de taxi linksaf was gegaan reden ze vlak langs het meer.
"En hier is het......! Look Madelon.... Wat vindt je ervan?" Madelon kijkt verbaasd naar het leuke "kleine huisje" waar Mevrouw Do eerder die ochtend over gesproken had! Zó klein vond Madelon het niet! "Een schatje toch?" Do kijkt Madelon vragend aan. "Práchtig!" Zegt Madelon, "héél mooi! ""Wist ik wel! zei Do, dat het jou ook het zou bevallen! Ze vindt het mooi, Ducootje....." Do, trok Ducootje naar zich toe.!

Het Boek van Madelon deel 2

Deel 2

DE BESTEMMING

Ondertussen op het terras:
De oudere man licht enkele aandachtspuntjes op over de kaart. Zijn stem klinkt diepbruin maar rustig van klank. Hij heeft grote sterke handen ziet Madelon. Zijn gelaat is bruin van de zon . Hij heeft borstelige wenkbrauwen die rusten boven zijn ogen.
Naast hem is een "Beagle" een meutehond gaan liggen. Geïnteresseerd slaat Madelon de twee heren met de hond gade. Zij bestellen een grote 'kom soep van de dag' dat zij met stokbrood boven over de landkaart verorberen. Stiekem pakt de hond een stuk stokbrood van tafel, kijkt met een oog naar Madelon alsof ie zeggen wil: "mondje dicht!" De twee mannen hebben echter niets in de gaten. Madelon lacht naar de hond. Wat een deugniet! "Woehoe", blaft de hond naar Madelon gericht!
Madelon schrikteen beetje, kijkt verlegen naar haar appelgebak dat nog steeds half opgegeten voor haar op haar bord heeft liggen. "Koest : Beagle", gebiedt de jongere man de hond. Met geamuseerde blik in de ogen kijkt hij even naar Madelon. Madelon op haar beurt kijkt toevallig ook weer op . "Hij is een beetje onbeleefd", legt de jongere man uit ! "Oh ja " kan Madelon nog maar net uitbrengen. "Ik vind hem wel grappig" , voegt ze er nog aan toe. Snel neemt Madelon een hap van haar gebak , doet net of ze verder niet geïnteresseerd lijkt. De jonge man echter blijf Madelon bestuderen. Zijn bruine ogen lijken zich in haar gezicht te boren. Madelon begint zich ongemakkelijk te voelen , frutselt onrustig aan haar servet . Tot overmaat van ramp stoot Madelon wat onhandig haar koffie om. De ramp is nu kompleet!
De jonge man staat meteen met zijn servet klaar om haar ter zijde te staan! Op enkele centimeters afstand kijken de twee elkaar in de ogen! "Komt allemaal door mijn hond", reageert de jongeman! "Mag ik me even voorstellen?" Nadat hij de servet op het nattige goedje op haar tafeltje heeft gedropt steekt hij lachend zijn hand uit naar Madelon . "Marnix Tak, aangenaam." Terwijl hij met zijn hand richting de oudere man wijst stelt hij ook hem voor aan Madelon: "Dit is mijn oom John. Deze ondeugend onopgevoede hond is van mij en heet: Delta!".
Delta reageert direct als hij zijn naam hoort ...voegt zich met zijn kop tussen hen in. Madelon hoort weer die overbekende Beagle yell: "oehoeoe!" Nu moet Madelon ondanks haar hoogrode ongemakkelijke kleur, wel even lachen!" Wat is dit een grappige hond," zegt ze ,aait hem over zijn kop en fluweelzachte oren . Gelukkig heeft de hond Delta haar uit een benauwde situatie gehaald, waardoor alles wat ontspanner wordt. "Hij is ook grappig. Echter niet op te voeden", lacht Marnix! "Mag ik U namens Delta een nieuw drankje aanbieden? "Oh....uh ja graag" , antwoordt Madelon .
"Ik vergeet me voor te stellen." Margot steekt wat aarzelend haar hand naar voren. Marnix echter heeft hem al tussen zijn grote handen omsloten. Madelon slikt zichtbaar. Marnix redt haar door te zeggen: "Mijn hond heeft U danig uit Uw doen gebracht!"
Madelon onderneemt opnieuw het initiatief om zich voor te stellen :"Ik heet Madelon. Ik ben op pad met mijn nieuwe rode vriendje... uh... ik bedoel mijn nieuwe rode autootje. " Madelon wijst in de richting waar het "vriendje" geparkeerd staat. Marnix is zichtbaar geamuseerd . Lacht breed uit en kijkt in de richting waarnaar Madelon wijst. "Dát is inderdaad een héél leuk vriendje...",lacht Marnix haar toe. Verbaasd door wat er allemaal ineens op haar afkomt gaat Madelon weer zitten. Ze weet niet meer waar ze moet kijken of wat ze moet zeggen. Ook Marnix is naast zijn oom gaan zitten , bestelt een tonic voor haar, zonder te vragen of ze dat wel wil en kijkt verder op zijn kaart. Oom John knipoogt naar Madelon en gaat geamuseert met zijn neef verder met waar zij mee bezig waren. Madelon krijgt een tonic. Eet met moeilijke happen haar appelgebakje verder op.Delta is aan de voeten van oom John gaan liggen Alles lijkt weer als tevoren
Eindelijk heeft Madelon haar gebak op . Even kijkt ze van opzij naar het tafeltje naast haar. Tot haar teleurstelling zitten beide heren over de kaart gebogen . "Teleur gesteld Madelon.? ....denkt ze bij zichzelf .... Hoezo teleurgesteld..... zegt een klein stemmetje van binnen. Heb je niet een paar weken geleden gezworen dat je alleen blijft de eerste jaren? Geen man meer voorlopig? Waarom ben ik dan nu teleurgesteld? Omdat Marnix geen aandacht aan me besteed? Madelon recht haar schouders , wenkt de ober om af te rekenen. Ze zal haar reis vervolgen . Geen Marnix of oom John kan haar daar van af brengen.
Nadat Madelon de rekening betaald heeft en naar haar autootje loopt kijkt ze nog eenmaal om . Ze startte haar autootje en brrrrrrrrrrrr. In gedachten verzonken rijdt Madelon verder . Ze denkt na over haar verleden en wat haar zojuist is overkomen....
"Dit kan niet! Dit wilde ze niet meer.......... Nét op dit moment in haar leven, dat ze opnieuw wil beginnen. Géén verliefdheid meer! Ze had zich vanochtend zo gelukkig gevoeld ! Eindelijk uit die lange winter, nadat zij en Frank uit elkaar waren gegaan.

Madelon komt weer tot haar positieven... Ze Rijdt rustig verder . Ze kiest een weg naar Putten . Grotendeels wordt deze weg door fietsers gebruikt . Het is géén prettige weg! Veel lawaai, uitlaatgassen van de autoweg naast haar, slechte stukken weg en een reeks verkeerslichten! Madelon draait haar autootje en slaat rechts een straat in. Ze komt in een meer landelijke omgeving. Langs de kant van de weg staan honderden rododendrons, die op uitbarsten staan. Ze rijdt langs groene terreinen waar twee grote Gebouwen staan : Ze leest :"Op een gegeven moment moet Madelon wel even lachen: Op een smal weggetje staat op een bord aangegeven: "Verboden voor Koeien _Schelpenpad" , staat er bij! Ze neemt een afslag naar links , Madlon rijdt door een prachtig heidegebied. Voor Madelon er erg in heeft rijdt ze het stadje :"Elburg", binnen. Ze voelt zich er meteen thuis!
Oud, knus en gezellig!
Madelon stopt voor de deur van een oud gezellig gebouw, waar een uithangbord vertelt dat het hier gaat om een Hotel "Hotel Elburg"
Madelon pakt haar tas , sluit haar autootje af en stapt het hotel binnen. Over rode vloerbedekking waar je tot je enkels inzakt loopt ze naar de balie, drukt op het belletje. Een meisje komt aangelopen die haar vervolgens vriendelijk begroet. Madelon reserveert een kamer, krijgt de sleutel en wordt door een heer in uniform naar haar kamer op de eerste etage gebracht.
Ze heeft een kamer met uitzicht op de gracht. Madelon ziet er mensen gezellig babbelend wandelen, alsof ze ook op vakantie zijn. En ja hoor ... dat moet ook wel zo zijn bedenkt Madelon zich want een van de dames maakt een foto in de richting van haar kamer. Als vanzelf duikt Madelon weg. kijkt haar kamer rond. Er hangen gebloemde gordijnen die in een band bij elkaar schuin voor de ramen hangen . Het ziet er echt Hollands uit. Op het tweepersoonsbed ligt een sprei in dezelfde bloemprint . De stoeltjes naast het bureautje zijn ook met dezelfde stof bekleed. Een klein openhaardje maakt het geheel nóg intiemer. Naast de badkamer met bad en douche, ligt op een soort nachtkastje De Bijbel.
Madelon besluit een lekker bad te nemen. Behaaglijk languit geniet ze van het warme welriekende badolie- geurtje dat voor haar klaar stond. Wat een heerlijkheid! Ze ontspant zich als vanzelf. Nadat ze zich heeft afgedroogd, besluit Madelon haar nieuwe lange rode broek met daarop een witte koltrui aan te trekken. Het loopt tegen etenstijd. Madelon besluit op verkenningstocht te gaan naar waar ze een hapje kan gaan eten. Het is een beetje fris geworden. Aan de lucht te zien zou het ook best wel eens kunnen gaan regenen.
Madelon pakt haar paraplu en blazer uit de auto en loopt naar een leuk oud uitziend straatje, waar meerdere mensen naar binnen gaan om te eten. Bij een klein restaurantje leest Margot wat het menu voor die dag is . Het lijkt haar wel wat. Ze stapt naar binnen . In de hoek staat een vleugel. Een donker getinte man van middelbare leeftijd speelt wat jazzachtige muziek. Niet al de tafeltjes zijn bezet. Margot kan kiezen waar ze wil gaan zitten. Ze kiest een tafeltje bij het raam.
Madelon kan zo vanaf haar plaats de stadspoort zien . Een ober komt naar haar toe, heet haar welkom, en geeft haar de kaart. Madelon voelt zich nog steeds vreemd. Haar gedachten gaan als maar weer terug naar de jongere man en de Beagle. Madelon kijkt steeds weer opnieuw op de menukaart.Ze besluit eerst een aperitiefje te nemen.

Terwijl ze van haar drankje nipt komt een oudere dame het restaurantje binnen. In de tussentijd zijn alle tafeltjes bezet. De ober kijkt rond of er nog een plaatsje is voor de dame. Naast haar loopt een kleinezwart hondje. Het is een héél kleine ruwharige teckel. De ober komt loopt naar het tafeltje van Madelon . Hij vraagt beleefd of Madelon er bezwaar tegen heeft, als de mevrouw in kwestie bij haar aan tafel komt zitten . Madelon ontwaakte uit haar gedachten, en als vanzelfsprekend geeft ze haar toestemming.
De mevrouw inmiddels bij Madelon's tafel aangekomen blijkt een verzorgde oudere dame te zijn, met een voor haar leeftijd charmant uiterlijk. Ze heeft haar grijsblonde haar in een wrong achter op haar hoofd . Haar gezicht is vriendelijk . Ze is in een klassiek sportief mantelpakje gekleed . Nadat de dame tegenover Madelon heeft plaats genomen gaat het hondje netjes aan de voeten van haar bazinnetje liggen .
"Bedankt Mevrouw dat U zo vriendelijk bent me deze plaats aan te bieden, en "Ducootje" bedankt U ook,!" Terwijl de oudere dame dit zegt kijkt ze vertedert naar het hondje dat haar met zijn zwarte kraal oogjes aankijkt. "Ik vind het wel gezellig mevrouw", antwoordt Madelon. " Zegt U maar Madelon hoor", voegt Madelon er aan toe :" Voor Mevrouw voel ik me tóch net iets te jong !" Wat een prachtige naam," zegt de dame op haar beurt. Ze gaat verder : "Ik zal me eerst ook even voorstellen: "Do van Elburg.... Ja! net als dit stadje! Ik zal U vertellen..........."
De dame begint met een rustige en vriendelijk stemmetje te vertellen: ( Madelon kan niet vermoeden dat door háár kennismaking er een nieuwe toekomst is aangebroken in het leven van Madelon......)

Het Boek van Madelon

Het eerste boekje dat ik schreef is

Het Boek van Madelon

EEN NIEUW BEGIN

Met een zucht werd Madelon uit haar droom gehaald...! De zon had haar wakker gekust , de vogels floten hun hoogste lied. De bloemen op haar rolgordijn leken te zeggen: "Kom er uit Madelon... kleedt je aan en ga met ons mee ......"
Madelon trok het rolgordijn omhoog, keek met samengekepen ogen naar buiten . Vandaag ging ze er op uit. Madelon waste zich. Kleedde zich aan. Vlug een glas sinaasappelsap. Haar autosleutels in haar hand.
Madelon had een nare tijd achter de rug. Van haar spaarcentjes had ze een leuk klein autootje gekocht. Een rood Fiatje 500. Ze was er al járen gek op en nu had ze er een op de kop kunnen tikken. Madelon had zich voorgenomen om een weekje met haar nieuwe aanwinst er op uit te trekken. Ze zou in Nederland blijven. Echter zonder doel.
Een nieuw leven lag voor haar....zonder haar vriend.
Een leven zonder hem had haar zo van slag gebracht.
De hele lange winter had Madelon zich afgezonderd op haar flat. Haar hele leventje was als een 'blokken toren' in elkaar gevallen. Langzaam was Madelon weer uit een diep dal geklommen. Het nieuwe autootje had haar weer kracht gegeven. Ze zou er letterlijk haar nieuwe leven mee in gaan rijden. Madelon had geaccepteerd dat een leven met Peter was afgelopen. Ze wilde nu genieten van haar vrijheid waarvan ze langzamerhand de pluspunten had weten te vinden.
Haar grote weekend tas, een routekaart en alles wat ze nodig had voor een weekje op pad stond klaar in de gang. Nog even een vlugge blik ... Madelon stapte met een vrolijk gezicht haar voordeur uit, de trappen af naar haar geparkeerde rode autootje.
Ze spreidde op het auto dak de kaart uit , draaide een paar keer rond en wees met haar ogen dicht een plek aan........: De Veluwe....Dat zou haar reisbestemming worden!
De sleutel in het contact...........riemen aan.........raampje open...........muziekje aan.........brrrrrrrrrrrrrrrr.. even nog een enkele blik naar boven kijkend naar haar appartementje.... Daar vertrok Madelon. Onwetend wat ze vanavond als plaats van bestemming zou hebben. Met een blijde wat spannende zucht , een geheimzinnig kriebelend gevoel in haar maag ging Madelon de dag tegemoet..........
In haar glimmende automobieltje snorde ze zachtjes over de ventwegen naar haar nog onbekende bestemming richting_ De Veluwe_ Wat was Madelon trots! Haar gezicht glom al even hard als haar autootje!
Madelon nam de afslag richting Apeldoorn, passeerde een prachtig bos, waar ze even stopte , tot bezinning kwam. Wat was het hier mooi... Het leek een sprookje.
De ochtendzon scheen dwingend door de bomen en betoverde dit stukje land in een droomwereld........Even genoot Madelon vanuit haar autootje van het mooie uitzicht dat ze had, waarna ze uit de op haar achterbank geplaatste koelbox een boterham nam . Een kopje koffie uit de thermoskan ...Haar pauze kon beginnen. "Mmmm... heerlijk...", meimerde ze onder het eten. Als de rest van haar reis net zo goed ging als het begin, dan zou het weekje niet meer stuk kunnen , bedacht Madelon zich. Nadat Madelon gesmikkeld had wierp ze een blik op het prachtige landschap .Keek in de achteruitspiegel of er niets aankwam en vervolgde haar weg.
Madelon passeerde een groep padvinders. Vrolijk kwekkende jongeren liepen met een papier in hun handen achter de hopman aan. De groep zwaaide naar haar. Ging wat aan de klant, alsof ze eerbied hadden voor Madelon en haar autootje. Wéér voelde Madelon dat vreemde maar fijn-spannende gevoel... Vervolgens reed Madelon het bos uit. De zon scheen breed door haar voorruit naar binnen. Madelon zong luidkeels mee met het muziekje op haar autoradio.
Haar blijdschap sloeg echter om in schrik, toen Madelon plotsdeling een hevige knal hoorde en haar autootje haast onbestuurbaar werd. Zo goed en zo kwaad als het ging stuurde ze het onwillige autootje naar de kant van de weg en parkeerde het in de berm, waar ze even bleef zitten om bij te komen . Het kleine autootje stond er wat scheef bij.....de rechtervoorband lag aan flarden..."Jeetje....wat nu...?" De reserveband lag in haar bagageruimte onder haar spulletjes. Er zat niets anders op dan het er allemaal uit te halen . Gelukkig had Peter haar eens voor gedaan hoe je zoiets moest doen. Het viel niet mee om de kruk onder de auto te plaatsen in het mulle zand. Madelon zou echter Madelon niet zijn als ze er niets op bedacht. Een van haar boeken die ze had meegenomen schoof ze onder de kruk en spoedig stond het autootje weer op vier goede banden.
"Zo..... dat is dat. Dit heb ik toch mooi voor elkaar. Ik vind dat ik nu wel een echte pauze verdiend heb", dacht Madelon bij zichzelf.
Bij de eerste de beste gelegenheid ga ik een kopje koffie nemen mèt iets lekkers erbij. Alleen al bij de gedachte er aan werd ze weer vrolijk . Ze stapte in haar autootje en reed verder op zoek naar een leuk koffie adresje. Madelon reed ongeveer npg 20 minuten en zag bij Ede een afslag waar ze koffie kon drinken. De omgeving was mooi in deze tijd van het jaar. Eerst ging Madelon haar handen wassen. Banden verwisselen was niet haar alledaagse job. Eenmaal aan een tafeltje bestelde Madelon een capuchino met appelgebak.
Terwijl madelon bij de serveerster haar bestelling deed kreeg Madelon het gevoel dat er iemand naar haar keek. Nadat de serveerster vertrokken was keek Madelon onopvallend om zich heen. "Maar nee...Toen haar niets bijzonders opviel bedacht Madelon zich:" Ik haal maar wat in mijn hoofd'. De serveerster kwam met de koffie.
Terwijl ze haar gebak at, en haar capuchino dronk, schoof een jonge gebruinde aantrekkelijke man met rugzak aan het tafeltje naast haar. Hij groette haar beleefd. Verdiepte zich in een landkaart die hij op het tafeltje uitspreidde. Bij hem voegde zich nog een wat oudere man; gekleed in sportieve outfit waaronder een paar stevige bergschoenen. De twee mannen hoorden bij elkaar. Zo op het eerste gezicht leken zij ook op elkaar vond Madelon. Toen Madelon stiekem hun richting uitkeek, keek ze recht in twee bruine ogen. Geschrokken draaide ze snel haar hoofd weer om , pakte haar kopje koffie in haar handen en deed of ze dronk . Er zat echter niets meer in het kopje. Dat zouden zij niet kunnen zien , bedacht Madelon met een blos op haar wangen.

Salomo & Wij: Sinterklaas inkopen

Salomo & Wij: Sinterklaas inkopen

Sinterklaas inkopen

December inkopen

In Nederland viert men Het Sinterklaasfeest

dat op 5 december (pakjesavond) in Nederland en op 6 december (de eigenlijke naamdag) in België en in enkele (voormalige) Nederlandse koloniën wordt gevierd.

Sinterklaas en zijn helper, Zwarte Piet, komen in de nacht van 5 december in Nederland en 6 december in België langs de schoorsteen binnen in alle huizen om geschenken te brengen voor de kinderen die er wonen.

Deze moderne traditie van Sinterklaas als kinderfeest komt waarschijnlijk voort uit het prentenboekje Sint Nicolaas en zijn knecht (1850) van de onderwijzer Jan Schenkman (1806 - 1863).

Veel tradities in het huidige Sinterklaasfeest gaan terug tot Nicolaas van Myra, de Lycische bisschop uit de door Grieken bewoonde antieke stad Myra (thans gelegen in Turkije), hoewel er ook oudere elementen zijn.

Oorspronkelijk werd Sint Nicolaas alleen in het oosten van Europa geëerd.

In de 13e eeuw werd besloten dat zijn naamdag ook in het westen een van de belangrijkste feestdagen was; in die tijd werd het Sinterklaasfeest in Utrecht ( Nederland) al gevierd door de schoen van vier arme kinderen te vullen met geldstukken, in andere steden werd ook iets voor de armen gedaan.

Na de Nederlandse Opstand probeerden calvinistische predikanten het Sinterklaasfeest af te schaffen, omdat het te veel heidense en vooral paapse (katholieke) elementen zou bevatten.

Het Sinterklaasfeest was in grotere steden inderdaad een woelig volksfeest met kermis dat vaak tot opstootjes en openbare dronkenschap leidde.

Het was echter zo populair dat dit streven weinig succes heeft gehad, zelfs niet bij het protestantse volksdeel.

Modern Kinderfeest

De oorsprong van het moderne Sinterklaasfeest voor kinderen ligt in de 19e eeuw.

De Amsterdamse onderwijzer Jan Schenkman (1806 - 1863) schreef het prentenboekje Sint Nicolaas en zijn knecht (Amsterdam, 1850 en latere herdrukken 1880, 1885, 190? en 1907) met de tekst van het liedje Zie ginds komt de stoomboot.

De moderne tijd deed zijn intree met de stoomboot.

De afkomst Spanje werd ingevoerd, net als de roe en zak van Zwarte Piet als pedagogische straf. Sint reed voor het eerst op een schimmel over de daken en cadeaus gingen voor het eerst door de schoorsteen.
Ook Jan Pieter Heije (1809-1876) beïnvloedde het Sinterklaasfeest.

Het lied Zie de maan schijnt door de boomen werd voor het eerst gepubliceerd in 1843 in de bundel Kinderliederen.

Sedert begin jaren 90 van de vorige eeuw

heeft het paard in Nederland een naam: Amerigo.

In België heet het paard: Slecht Weer Vandaag.

* meer over Sinterklaas in een nog volgend Blogbericht.

Verder over de titel van dit bericht : December inkopen_

Al eind augustus komen er foldertjes in de brievenbus over alles wat er te koop is voor het Sinterklaasfeest. Hier ben ik het mee eens omdat December so wie so een dure maand is.

Niet alleen is er in deze maand Het Sinterklaasfeest, maar ook het Kerstfeest is een feest waarbij kadootjes worden gegeven.

Verstandig is daarom om niet te wachten tot het laatste moment met de aanschaf van presentjes.

Zelf koop ik het hele jaar door vaak al de aanbiedingen van de kadootjes die ik wil geven in december. Zo komt alles niet tegelijk en je merkt het niet zo. De uitgaves zijn dan meer gedoseerd. Wel even doorgeven aan b.v. de ouders van mijn kleinkinderen wat ik gekocht heb, om geen dubbele kado's te geven.

Vanmiddag ga ik met onze schoondochter Patricia wat aankoopjes doen in Tilburg ( haar geboorte stad).

Het Ridder kasteel dat ik op de verjaardag van Jethro onze oudste kleinzoon van bijna 5 , wil geven ( ook op 6 december jarig) is in Tilburg maar liefst 50 euro goedkoper! Dat is me wel een verschrikkelijk groot verschil.

Marit, de jongste kleindochter wordt op 20 november 2 jaar, dus ook zij heeft de pech om tijdens deze toch al drukke tijd van het jaar jarig twee zijn.

Gelukkig is Stijn, de zoon van Mikel en Patricia in het voorjaar op 6 maart jarig ( tevens onze trouwdag 1970)

Voor haar heb ik de verjaardags kadootjes al gekocht. Rest nog de Sinterklaasinkopen.

We gaan vanmiddag op pad en zal het resultaat ervan later vertellen.

de tuin in het late voorjaar

Om nog even de lente en de zomer vast te houden zijn hier nog wat plaatjes van onze op het zuiden gelegen tuin.

Er is ondertussen drastisch gesnoeid, was echt nodig.

De tuin is nu in wezen klaar voor de winter, op wat winterviooltjes na.

Ons balkon

Het is herfst op ons Balkon. Ik heb alle planten zoveel mogelijk naar de gevel toe geplaatst i.v.m. de naderende winter met zijn vorst.

Het Balkon is overdekt.

Het is gelegen op de eerste verdieping waar zich ook de keuken en woon/eetkamer bevinden. In de zomer kan het er ontzettend warm zijn. Het ligt op het zuiden.

In het voorjaar en de herfst kun je er nog heerlijk zitten in de zwakke zon.

Zelfs in de winter kan het aangenaam zijn, soms met jas aan.

De Oleanders -Nerium oleander- overwinteren er. Het zijn kuiplanten die kunnen overinteren tot ongeveer - 10 graden. Wordt het kouder dan pak ik ze in noppenfolie.

Er staat ook een : -Olea europaea (olijf)
- Ik heb hem voor het eerste jaar en hoop hem natuurlijk over te houden.

Er staat ook een Sundaville Red - Een klimmende kuipplant met winde achtige knal rode bloemen.

Het is een snelle groeier, blijft de hele zomer uitbundig bloeien van onder tot boven.

Je kunt de Sundaville overwinteren bij ongeveer + 10 graden.

Ik zal hem daarom binnen moeten halen.

Er staat een Agave omringd door winterviooltjes. De viooltjes blijven bloeien tot het gaat vriezen. De komen meteen weer in actie na de vorst.

Er staat ook winterhei, dat maakt alles nog wat fleurig

Mijn trots is natuurlijk De Palm ( Chamaerops humilis - Europese dwergpalm).

Op de foto zie je de vruchten nog zitten van dit jaar. Deze palm kan heel goed als enige in Nederland tegen de vorst.

Als het té gek wordt met de kou pak ik hem natuurlijk ook in.

salomo een week in huis

Salomo wordt steeds levenslustiger. Hij zit geen moment stil als ie niet slaapt.

Rent van her naar der en alles .

Elk voorwerp wordt van boven tot onder besnuffeld en ieder hoekje wordt uitvoerig bestudeerd.

Geen plant is meer veilig. Alles wat beweegt gaat ie op af zoals ook alles wat geluid maakt. De monitor van de P.C. is ook zeer in trek.

De eigenschappen van de Siamees doet ie voor 200% eer aan.

Heilig Hartkerk Breda

Heilig Hartkerk Breda definitief niet gesloopt

Gelukkig is de sloop van de Heilig Hartkerk in Breda - geheel of gedeeltelijk - geen optie meer.

De gemeente Breda verzoekt eigenaar Woonzorg Nederland de kerk aan de Baronielaan voor 1 december in de best mogelijke staat over te dragen aan het Monumenten Fonds Brabant.

Dat fonds kan dan zorgen voor een herbestemming van de kerk, een Rijksmonument.

Uit het voorgaande volgt dat de gemeente niet mee wil werken aan het aanvankelijke plan van Woonzorg om appartementen voor senioren in de kerk te bouwen. Daarvoor zou de kerk gedeeltelijk gesloopt moeten worden en bovendien, zegt de gemeente, is de appartementenmarkt al verzadigd.

Over het eerder geopperde plan om in de kerk een Erfgoedhal in te richten, is nog geen besluit genomen. Over dat onderwerp wordt namelijk óók gesproken met AM Wonen. AM hoopt dat het erfgoed wordt ondergebracht in een deel van het Brouwhuis (Ceresstraat).

Url:

http://www.youtube.com/watch?v=uXRMx_cp5m8

Jammer al dat slopen wegens teuglopend kerkbezoek van kerken in Nederland. Al de prachtige bouwstijlen...... Het kerkgebouw kan letterlijk als een 'monument' ofwel een lieu de mémoire worden opgevat. Het gebouw staat er als een metafoor voor de 'opslag' van het collectieve geheugen. Het is de plek ter herinnering, waar je samen met anderen - ook alle overledenen- de liturgie kunt vieren; als een eerbetoon aan de Heilige Geheimen van de dood en -voor gelovigen- de verrijzenis. Door het 'heilige graf' werd het kerkgebouw een geheiligd gebouw en derhalve de uitgelezen plek voor de doden, die er eeuwenlang werden begraven.

( http://www.trouw.nl/krantenarchief/2006/05/03/2338332/Slopen__Een_lege_kerk_is__een_weldaad_.html

De Heilig Hartkerk is voor mij een begrip. Ik kwam er iedere dag langs als ik het pad in sloeg naar de Virgo Maria Ulo.

Het is doodzonde om leegstaande kerken te slopen.

In o.a. Frankrijk zijn kerken eigendom van de staat waardoor zij behouden worden.

Nederland telt nu nog 4200 kerken.

De aankomende 10 jaar zullen zo’n 1200 worden gesloopt of verbouwd tot een nieuwe bestemming zoals een appartementencomplex, disco of moskee. Soms tot grote ontevredenheid van het kerkbestuur dat een dergelijke herbestemming als een ontheiliging van de kerk ervaart.

Emancipati

Pantyhose for Men

www.nu.nl/lifestyle

'Mannen dragen deze winter panty's'

In de Middeleeuwen werden ze al veelvuldig gezien aan mannenbenen, maar als het aan het Britse Selfridges ligt komt de panty voor de man weer helemaal terug.
* Het warenhuis heeft beenmode voor mannen dan ook opgenomen in de collectie.

Nederlandse mannen die hun handen al vol hebben aan de ‘manscara’ en de ‘manbag’ kunnen hun borst natmaken.
Het zou namelijk niet voor het eerst zijn dat Groot-Brittannië ons voorgaat in modetrends.
De nylon kan echter wel op verschillende manieren gedragen worden. Onzichtbaar (onder de broek) om een beter figuur te krijgen of de benen te ontzien tijdens winters weer, maar ook zichtbaar.

“De 'mantyhose' is erg veelzijdig, we denken dat het zal uitgroeien tot een accessoire waarmee je een echt stijlstatement kunt maken", zegt aankoopverantwoordelijke van Selfridge, David Walker-Smith.
" We willen dat het een normaal kledingstuk voor alle mannen wordt, dat ze het dragen onder mannenrokken, tunieken of shorts."
Het warenhuis, dat naar eigen zeggen de afgelopen vijf jaar al heel wat vrouwenpanty’s aan mannen heeft versleten, verkoopt de ondoorzichtige kousen voor 80 euro.

De herfst is best wel lekker

De herfst is best wel lekker









In tegenstelling tot wat veel sombermansen zullen beweren, is de herfst in bepaalde opzichten best lekker.









Zo is de eerste maandag in oktober traditioneel dé dag waarop het BokBier wordt gepresenteerd.

Bokbier of bockbier (naar het Duits: Bockbier) is een sterk, in de regel ondergistend seizoensbier.


Een donkere variant wordt tussen oktober en februari verkocht (met een verkooppiek rond oktober en november) en wordt herfstbok genoemd.





Vanaf de vastentijd tot mei wordt ook bokbier verkocht dat meestal blond of amberkleurig is en lentebok of meibok wordt genoemd.



Bokbier is van oorsprong een
Duitse biersoort.

Andere landen waar bokbier wordt gebrouwen, zijn Nederland, Noorwegen, Oostenrijk en Tsjechië.





In België bestaat geen noemenswaardige bokbiertraditie.



Het verhaal gaat dat de naam aan het begin van de 17e eeuw in Beieren ontstaan is en een verbastering zou zijn van Einbecker Bier. Einbeck was in de Middeleeuwen een beroemde bierstad in Nedersaksen.
Het bier werd tot ver buiten de stadsgrenzen geëxporteerd. Het werd onder meer geleverd aan de Hertogen van Beieren, die het buitengewoon lekker vonden, maar ook veel te duur vanwege de hoge accijnzen. Hertog Willem V besloot een eigen brouwerij op te richten om het Einbecker bier na te laten maken.
In 1591 werd daarmee begonnen in het Münchner Hofbräuhaus. Maar hoe goed de Beierse brouwers ook hun best deden, hun bier haalde het niet bij het Einbecker bier. Rond 1612 werd een brouwer, Elias Pilcher, uit Einbeck naar Beieren gehaald om het Einbecker bier te brouwen. Hij slaagde erin een bier "nach Einbecker Art" te brouwen.
"Einbecker Bier" werd op z'n Beiers als "Ainpöckisch Bier" uitgesproken, verkort "Ainpöck" en ten slotte vroeg men in het gewone spraakgebruik om "Ein Bock". Met een bok heeft de naam dus niets te maken, maar op etiketten wordt wel vaak een bok afgebeeld.
Er zijn nog meer verhalen over de oorsprong en naamgeving van het bokbier, waarin wel een verband met de bok wordt gelegd. Het zou te maken kunnen hebben met de Germaanse god Donar (soms afgebeeld als half mens, half bok) die op een bokkenwagen langs de hemel rijdt, en tegelijkertijd de vruchtbaarheid symboliseert. En vruchtbaarheid werd altijd geassocieerd met de lente, en dus werd de nieuwe gerst- of tarweoogst gevierd met het zojuist bereide nieuwe bier: bokbier dus. Maar dat verklaart niet het bestaan van 'herfst'-bok.



In 1982 kwam het eerste bovengistende bokbier op de markt, gebrouwen door de Arcense Bierbrouwerij.

In 1983 was Amstel Bokbier het eerste bokbier dat op vat verkrijgbaar was. Tegenwoordig zijn er meer dan 50 bokbieren op de markt.

http://www.pint.nl/dossier/bokbier.htm

Is het uit met de pret?

De viooltjes op mijn balkon

worden uit hun jasje geblazen

stevig houden zij zich vast aan elkaar

Is het uit met de pret?

veertien graden

bewolking ,

geen zon te bekennen'

t is heel erg wennen

De heide bereidt zich voor op de winter

De blaadjes aan de bomen

nog bijna allemaal groen

sommigen verkleuren louter uit fatsoen

omdat het Herfst wordt.

Volgende week is voorspeld

dat de zon weer komt

een toegift..

of zal zij langer blijven?

Ze heeft zo haar best gedaan.

het was een zomer zoals er niet veel zijn

weinig regen, het was zelfs erg droog

Er zullen natte tijden komen

De natuur herstelt zichzelf

De viooltjes op mijn balkon

worden uit hun jasje geblazen

stevig houden zij zich vast aan elkaar

Is het uit met de pret?

geschreven op 3oktober 2009

Mireille

Ongezellig weer!

Het Weer vandaag in BREDA
14 °C
Actueel: MotregenWind: Z - 13 km/h

Luchtvochtigheid: 94%

Droevig weer vandaag in Breda

De natuur is bezig zichzelf weer in evenwicht te brengen.

Er is hard regen nodig, maar het is zo ongezellig.

De wandeling met Stijn en Marit werd nat .

Een jas aan was warm en de luchtvochtigheid in de lucht is hoog.

Geen opkikkertje vandaag zoals gisteren toen het zo heerlijk was.

De twee liggen nu hun middagdutje te doen.

Veel spannends zal er vandaag niet meer gebeuren.

Ik besluit daarom de zuurkool die klaar ligt in de koelkast voor vandaag als avondeten klaar te maken.

Meersel - Dreef

Meersel - Dreef

Op 4 oktober nadat we een bezoekje brachten aan Het Mastbos reden we naar Meersel - Dreef .

Meersel - Dreef zou er niet geweest zijn zonder het Kapucijnen klooster ..

In 1687 werd een klooster gevestigd door de Minderbroeders Kapucijnen.

Na verdreven te zijn in 1797 door de Franse revolutie namen de Trappisten het klooster over van 1838 tot 1846.

Op verzoek van de plaatselijke bevolking wordt het klooster overgenomen door de Zonen van St. Franciscus.

In 1865 werden de Kapucijnen weer verwelkomd en sinds 1968 is het een Kapelanij geworden voor Meersel-Dreef.

Lees verder op:

http://www.meerseldreef.be/

Het Mastbos Breda

4 oktober _ WerelDierendag _ een mooie herfstdag om er op uit te trekken met Thobias & de kleinkinderen. We kiezen voor het Mastbos. Een van de mooiste bossen in de omgeving van Breda. Het bekendste ook.

Thobias mag wel eens even verlost worden van zijn kleine indringertje Salomo. Hij geniet van zijn uitje.

In het Mastbos is nog maar weinig te zien van herfstkleuren. Alles is nog practisch groen. Waarschijnlijk door de droogte en de mooie zomer is de herfst laat dit jaar met zijn intrede. Wel ruik je de herfst al . Paddenstoelen zijn nog schaars. De bramen al verdwenen. Het is druk in ons bos. Té druk naar mijn zin, maar het is dan ook zondag. Op zondag is er veel komst van mensen uit de omgeving van Rotterdam die graag de boslucht in hun longen opnemen.

Meestal geef ik de voorkeur dan ook aan een doordeweekse dag om van het Mastbos te genieten. Met Jethro en zijn vriendinnetje Eva zoeken we natuurlijk de herfstvruchten voor de herfsttafel op school. Weinig kastagnes, veel eikeltjes en beukennootjes. Marit zit op haar duwfietsje en geniet zienderogen

* Het Mastbos

'De achtertuin van Breda' klinkt oneerbiedig voor een statig bos als het Mastbos.

Met een verleden van Nassause prinsen, maar ook van stropers, sprokkelaars en lichtekooien. Een bos dat zich vijfhonderd jaar na aanleg pas echt begint te ontwikkelen.

Oeroude grove dennen vol zangvogels.

Zomereiken waaronder het heerlijk wandelen is.

Lange lanen, vijvers en vennetjes.

Het Mastbos: een deftige dame in haar tweede jeugd.

_ Het Mastbos is het oudste productiebos van Nederland.

_ Het Mastbos grenst direct aan de zuidrand van Breda (Noord-Brabant).

Bosgebied met heide, grasland en open plekken met vijvers en vennetjes.

Naast een rijke cultuurhistorie heeft het bos ook een heel divers karakter.

Aan de grens met Breda is het nog een echt stadsbos.

Meer naar het zuiden is er de rust van de heide.


_Honden zjin welkom, mits aangelijnd.

In het deel van het Mastbos ten noorden van de Bouvignedreef in Breda mogen ze los lopen, maar alleen als ze onder appel zijn

aan het lijntje

Daar zit ie dan, meneer 'de Baron'.

Gisteren voor het eerst aan zijn lijntje buiten.

Het weer was goed voor een baby en een beetje wind wel leuk voor zijn speelsheid. Wat ritselende blaadjes vond ie wel interessant , maar het was nog té onwennig om er daadwerkelijk op los te springen.

Eerst de plaats waar hij liep van a tot z te besnuffelen en bekijken ( tot waar ie bij kon met zijn lijntje natuurlijk)

Dit alles onder luid geklets en gemauwww.

Ik moest wel lachen toen ie in de lucht rook zoals Thobias dit ook doet als ie iets lekkers ruikt dat wordt klaargemaakt . Siamezen zijn dus honden onder de katten....

Het speelhuisje voor de kleinkinderen was erg in trek. Leuk door het raampje naar binnen. Zonder moeite wist ie weer naar buiten te springen. Knap hoor! Ik besluit een volgend keer het lijntje wat langer te maken zodat zijn wandelgebied wat groter wordt. Ondertussen had de baas een klein ontbijtje meegenomen en dat was natuurlijk ook heel gezellig om er bij te komen zitten

Wereld Dierendag

Vandaag is het wereld Dierendag.

Salomo is nu bijna een week bij ons en is al aardig gewent.

Hij heeft kennis gemaakt met Thobias, onze Beagle. Beiden accepteren elkaar maar zoeken elkaar nog niet op.

Salomo heeft tot nu toe een kleine voorkeur voor René.

Gisteren waren de 3 kleinkinderen hier om pannekoeken te eten. Natuurlijk vonden de kinderen Salomo geweldig. Salomo echter moest wennen aan het enthousiasme. Bekaf heeft ie de avond liggen slapen op zijn lievelingsplaatsje :

De computerstoel!

Hij heeft een klim en krabtoestel tot zijn beschikking om zodoende zijn uitleving op de juiste manier te kunnen uitoefenen. Natuurlijk zijn de franjes van het kleedje op de salontafel ook geweldig, zoals ook de tenen van ons.

Salomo is een levenslustige kater. Hij eet zijn kattenbrokjes als ook zijn vlees ( iets minder graag)

We hebben er met ons allen het grootste vertrouwen in dat we een fijne tijd gaan krijgen met hem in ons midden.

Salomo

Op maandag 28 september kwam Salomo bij ons. Samen met Stijntje heb ik hem opgehaald.

Salomo is een kitten van Hunrakan.

Hij werd geboren op 24 juni 2009

van het mannelijk geslacht .

Hij is een Thai - Siamees

kortharig

kleur en type : Chocolate point.

____________________________________________________________________

De Siamees wordt wel de prins onder de katten of de hond onder de katten genoemd. Katten van dit ras hebben een eigenzinnig karakter en mensen die van rust houden kunnen er maar beter niet aan beginnen. Maar als je een kat wilt die terug praat, kun je het beste een Siamees in huis halen.

De Siamees behoort tot de kortharige katten.

De oorsprong van deze kat ligt in Azië, het vroegere Siam, tegenwoordig Thailand, waar ze in de 14e eeuw al voorkwamen.

In 1884 werd deze soort ontdekt door Europeanen en meegenomen naar Europa.

Siamezen hebben een slank, fijn gebouwd lichaam met lange poten, ovale voetjes en een dunne staart.

De kop is wigvormig, uitlopend in een fijne snuit met een lange neus die vloeiend doorloopt in het voorhoofd, op een lange slanke nek.

De ogen hebben een intense, heldere, blauwe kleur, zijn amandelvormig en staan schuin. De oren zijn groot, puntig en staan schuin, met een brede basis.

De vacht bestaat uit korte, gladde, fijne, glanzende haren.

Als de kittens geboren worden zijn ze nog wit; in de loop van de tijd, zo'n twee tot drie weken, ontstaan de kenmerkende points:

dat zijn de kleuren op de snuit, oren, poten, voeten en staart.

Het zijn de koudste gebieden van het lichaam die donker van kleur worden, dit verklaart waarom een Siamees die buiten komt in de winter donkerder van kleur zal zijn dan een die alleen binnen wordt gehouden.

Het kan ongeveer een jaar duren voordat de kleur zich volledig heeft ontwikkeld. Naarmate ze ouder worden, worden ze donkerder van kleur.

De points komen voor in verschillende kleuren, voorbeelden hiervan zijn:
sealpoint
lilacpoint
bluepoint
cinnamonpoint
chocolate tabby point
red tabby point

De Siamees is een intelligente, levendige kat die erg op mensen gesteld is en wordt daarom ook als sociaal omschreven.

Siamezen worden wel de 'hond onder de katten' genoemd; ze houden erg van gezelschap en zijn daardoor niet geschikt om lang alleen te worden gelaten.

Ze hebben erg veel aandacht nodig en zijn nogal aanwezig en nieuwsgierig.

Het zijn echte 'praters' en laten zich graag en veel horen.

Ze houden ervan geaaid te worden en zijn erg speels.

Siamezen kunnen ook goed samen met honden leven.

Siamezen kunnen nogal opdringerig zijn in hun behoefte aan gezelschap en voor mensen die een rustige kat willen is het niet zo'n goed idee om een Siamees in huis te halen.

Deze kat kan zelfs kunstjes leren, zoals apporteren.

Dat heeft ook een keerzijde: ze kunnen deuren openmaken en keukenkastjes vormen ook een welkome uitdaging!

De Siamezen die uit het oosten kwamen eind negentiende eeuw zagen er nogal anders uit dan die van nu.

Ze waren forser,met een rondere kop dan de puntige snuit die tegenwoordig als ideaal wordt gezien.

Er zijn nog wel Siamezen die dit hebben, men heeft het dan over het 'traditionele type'.

De katten die hier voor het eerst kwamen waren hadden de kleur van de sealpoint.
traditionele sealpoint Siamees

Men ontdekte dat katten in deze kleur echter ook kittens kregen die andere kleuren hadden: blue point, chocolate point en lilacpoint.

Deze kleuren heeft men toen benoemd tot de 'klassieke' kleuren, omdat ze alle vier effen zijn.

Er zijn vervolgens nog meer kleuren bij gekomen, maar die zijn allemaal tot stand gekomen door inkruisingen met katten van andere rassen.

Voorbeelden hiervan zijn:

Red, Cream, Cinnamon en Fawn.

Sinds het begin van de twintigste eeuw heeft het ras snel aan populariteit gewonnen, en vanaf halverwege de eeuw is het fokken van Siamezen steeds meer in zwang gekomen.

In de loop van de jaren zijn de eisen voor de bouw van deze kat veranderd en zijn er nieuwe kleuren erkend.

De ontwikkelingen op dit gebied gaan door.

Standaarden voor het fokken, die bepalen welke eigenschappen wel en welke niet wenselijk zijn worden regelmatig bijgesteld.

Sinds het jaar 2000 is er bijvoorbeeld een werkgroep opgericht die zich inzet voor het behoud van de traditionele Siamees, zoals die oorspronkelijk uit Thailand kwam.

Ook is er een ras erkend dat qua bouw op de Siamees lijkt maar dan zonder de zo kenmerkende kleurslagen: de Oosterse korthaar.

Dit ras mist het gen voor dat de pigmentatie temperatuurgevoelig maakt.

Daarom zijn katten van dit ras eenkleurig, verder hebben ze dezelfde eigenschappen als de Siamees.

met dank aan:

http://dier-en-natuur.infonu.nl/huisdieren

____________________________________________________________________